هدف این پژوهش برسی رابطه بین باورهای غیر منطقی و اقدام به خودکشی (به روش خودسوزی) است. روش مطالعه مقطعی ـ مقایسه ای و نمونه پژوهش شامل دو گروه می باشد. گروه اول شامل کلیه افراد اقدام کننده به خودسوزی در شهر تهران بود که به دو مرکز بزرگ سوانح سوختگی "شهید مطهری و توحید" در طی مدت 6 ماه ارجاع و بستری شده بودند. گروه دوم شامل افرای بود که هیچگونه سابقه بیماری روانی نداشته و به صورت تصادفی انتخاب و به عنوان گروه شاهد با گروه اول مورد مقایسه قرار گرفتند. ابزار پژوهش شامل دو آزمون "IBT" باورهای غیر منطقی و "SCL-90"  چک لیست علایم بود که افکار و باورهای غیر منطقی و سلامت روانی نمونه ها را مورد ارزیابی قرار می داد. نتایج به دست آمده نشان داد از کل نمونه گروه اقدام کننده به خودکشی (50 نفر)، تعداد 34 نفر (68%) زن و 16 نفر (32%) مرد بودند. محدوده سنی زنان 20 تا 29 و مردان 30 تا 39 سال بود. از گروه مذکور 62% متاهل، 28% مجرد و 10% سایر موارد (بیوه، مطلقه و غیره) بودند. 87.5% مردان و 82% زنان که روی هم 70% گروه خودسوز را تشکیل می دادند سابقه اقدام به خودکشی نداشته و تنها 16% چنین سابقه ای را متذکر شدند. همچنین 76% اقدام کنندگان سابقه مراجعه به روان پزشک و روان شناسی را طی 4-3 سال گذشته گزارش کردند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون t برای گروه های مستقل نشان داد که بین باورهای غیر منطقی در اقدام کنندگان به خودکشی با افراد بهنجار تفاوت معنی داری وجود دارد. در این رابطه بین دو گروه در باورهای غیر منطقی "تایید و حمایت از جانب دیگران" "انتظار بیش از حد از خود"، "تمایل به سرزنش"، "واکنش به ناکامی"،" بی مسولیتی عاطفی"، "نگرانی بیش از حد توام با اضطراب" و "درماندگی نسبت به تغییر" تفاوت معنی داری به دست آمد اما این تفاوت در باورهای غیر منطقی "اجتناب از مشکلات"، "وابستگی" و "کمال گرایی" در همان سطح آماری معنی دار نبود. نتایج این پژوهش به طور کلی نشان داد که باورهای غیر منطقی اقدام کنندگان به خودکشی نسبت به افراد بهنجار در سطح بالائی وجود دارد که شناخت این باورها در این گروه و روش های درمانی خاص در این مورد می تواند تا حد زیادی در پیشگیری از این معضل موثر باشد.

سابقه و هدف: اختلال شخصیت ضداجتماعی، با داشتن ویژگی های بارز تکانشگری، هیجانات ناپایدار، پرخاشگری، مشروب خواری و استفاده از مواد مخدر و نیز شروع زود هنگام رفتارهای جنسی در این افراد گاه سبب ساز مشکلات عدیده ای برای افراد در تعامل با این شخصیت ها و نهایت جامعه می شود. هدف از پژوهش حاضر اثربخشی رفتار درمانی دیالکتیکی در درمان باورهای غیر منطقی و اضطراب جوانان دارای اختلال شخصیت ضداجتماعی زندان مردان ایلام بود.روش بررسی: این پژوهش از نوع نیمه تجربی، با طرح پیش آزمون-پس آزمون بود که به صورت نمونه گیری تصادفی ساده از بین تمامی زندانیان دارای اختلال شخصیت ضداجتماعی در محدوده سنی 18-40 سال زندان مرکزی شهر ایلام با تعداد 32 نفر از زندانیان موافق صورت گرفت. افراد انتخابی به طور تصادفی به دو گروه کنترل و آزمایش تقسیم شدند و با افراد گروه آزمایش مداخله درمانی بر اساس پروتکل رفتار درمانی دیالکتیکی صورت گرفت. لازم به ذکر است در این پژوهش از پرسشنامه های چند محوری بالینی میلون و اضطراب بک وباورهای غیر منطقی جونز استفاده شد.یافته ها: دربررسی اثربخشی، درمان دیالکتیکی در درمان کلیه زیر مقیاس های باورهای غیرمنطقی (p<0.05) و اضطراب (p<0.05) نمونه ها تاثیر گذار بود.نتیجه گیری: نتایج نشان داد که رفتاردرمانی دیالکتیکی، در مقایسه با گروه کنترل، در درمان هر دو مولفه اضطراب و باورهای غیرمنطقی اثر بخشی معنی داری دارد.

1این پژوهش با هدف تعیین اثر بخشی آموزش بسته آموزشی خودشناسی مبتنی بر رویکرد اگزیستانسیالیسم بر باورهای غیر منطقی ارتباطی روی افراد انجام و اجرا شد. جامعه آماری شامل کلیه افراد متاهل مراجع کننده به مراکز مشاوره و روانشناسی مناطق 1 و3 شهر تهران با مشکل اختلافات زناشویی بود. در پژوهش حاضر از روش تحقیق تجربی از نوع شبه آزمایشی از نوع طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل استفاده شد. در نمونه پژوهشی 16 نفر بصورت داوطلبانه که سطح بالایی در باورهای غیرمنطقی براساس پاسخ به پرسشنامه داوطلبانه مراکز مشاوره داشتند، انتخاب شدند و در گروه آزمایش و کنترل هر گروه 8 نفر بصورت تصادفی جایگزین شدند. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه باورهای غیرمنطقی ارتباطی آدیلسون و اپشتاین بود که با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل و انجام 12 جلسه آموزشی گردآوری اطلاعات انجام شد. از روش تحلیل کواریانس چند متغیره یا مانوا برای تجزیه و تحلیل اطلاعات استفاده شد. نتایج تحلیل کوواریانس در متن مانکوا نشان داد که در فرضیه اصلی تحلیل کوواریانس در متغیر باورهای غیرمنطقی زوج ها (sig=0.02, F=6.059) معنادار است. نتایج فرضیه ها فرعی نیز نشان داد که تحلیل کوواریانس در متغیر تخریب کنندگی، باور به تغییر پذیری همسر، باور ذهن خوانی، باور کمال گرایی جنسی و تفاوت های جنسی زوج ها معنادار است. یعنی آموزش خودشناسی مبتنی بر رویکرد اگزیستانسیالیسم بر باورهای غیرمنطقی متاهلین اثربخش است.